ρῴδου γέγονεν τελευτῆς, ποινὴν δικαίαν ἐκτίσαντος ὧν ἀμφὶ τὴν Βηθλεὲμ ἀνεῖλεν παίδων τῆς τοῦ αωτῆρος Matt. 2, 19.20 ἡμῶν ἐπιβουλῆς ἕνεκα· μεθ’ ἢν ἄγγελος ὄναρ ἔπι· στὰς ἐν Αἰγύπτῳ διατρίβοντι τῷ Ἰωσὴφ ἀπᾶραι ἅμα τῷ παιδὶ καὶ τῆ τούτου μητρὶ ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν παρακελεύεται , τεθνηκ…

»ἦν δὲ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο 2ff vgl. Matth. 2, 13 — 4 vgl. Matth. 2, 19 — 9ff vgl. Panarion Christentum 2, 1ff; I 228, 20ff — 21 vgl. Luk. 2, 41ff — 24 ff vgl. haer. 28, 1, 5; I 314, 3ff haer. 30, 3, 6; I 337, 6ff — 30 Luk. 3, 23 M U 1 ἐξ…

: sinite et nolite prohibere pueros venire ad me; talium est enim regnum caelorum. 4 Matth. 2, 8 – 6 Matth. 2, 9 – 19 Matth. 2, 11 – 16 Matth. 2. 13 – 22 Matth. 2, 20 – 27 vgl. Matth. 18, 4 – 29. 31 Matth. 11, 29 1 θεῷ + sed lat. 14 <τοιοῦτον καὶ> Kl, vgl. lat. 16 f τὴν μητέρα κα…