πάλιν »ἔσωσεν σοφία, δι’ εὐτελοῦς ξύλου τὸν δίκαιον κυβερνήσασα«. τὸ 5 Ps. 125, 6—8 Ps. 125, 6. — 12 Ps. 128, 6—8. — 17 Luk. 6, 21. Luk. 6, 25. — 21 Ps. 104, 6. — 22 Luk. 7, 28. — 28 Vgl. Gen. 6, 13. — 32 Weish. Sal. 10, 3 f. 1.5 ὑμᾶς] υ aus η Μ (ὑμᾶς AR, ἡμᾶς ℵΤ) Ι 16 ἀπὸ, corr.…

ν προς τα φαυλα ευτονιαν και ισχυν υποταγωσι τωι κυριωι ωι παντα γυμνα και τετραχηλισμενα εστι. 1177 Ps 128,5–8 Και οι του κοσμου δε σοφοι και αυτοι χορτος εισι τωι και αυτων την επαγγελιαν μεχρι της παρουσης ζωης ει ναι και χορτος δωματων τωι δηθεν δι' ω ν πραττουσι και φρονουσι…

a derelinquit. Hinc scriptum est: «Fiant sicut fenum aedificiorum quod priusquam evellatur, exaruit (Psal. CXXVIII, 6) .» Quid cunctis operibus suis sperat, nisi honoris reverentiam, gloriam laudis, a melioribus metui, sanctus ab hominibus vocari? Sed permanere spes hypocritae no…